PEREK 36

1. Yosef-oğulları ailelerinden, Menaşe’nin oğlu Mahir’in oğlu Gilad’ın oğullarının ailesinin ata[sal ev] başları yaklaşıp, Moşe’nin ve Bene-Yisrael’deki ata[sal evlerin] başları [olan kabile] başkanlarının önünde söz aldılar.

2. [Şöyle] Dediler: “Tanrı, efendime, Ülke’nin Bene-Yisrael’e miras olarak kurayla verilmesini emretti. [Öte yandan] Efendime Tanrı tarafından, kardeşimiz Tselofhad’ın toprak mirasının, onun kızlarına verilmesi de emredildi.

3. “Ama Bene-Yisrael’in kabileleri mensuplarından biriyle evlendiklerinde, onların mirası bizim atalarımızın mirasından eksilip, [evlilik yoluyla] katılacakları kabilenin mirasına eklenecek, böylece kurada bize çıkan miras eksilecek.

4. Bene-Yisrael için Yovel olduğu zaman [bile], onların mirası, katılacakları kabilenin mirasına eklenmiş kalacak ve atalarımızın kabilesine ait mirastan onların mirası eksilmiş olacak.”

5. Moşe, Tanrı’nın sözü doğrultusunda Bene-Yisrael’e şöyle emretti: “Yosef-oğulları ailesinin sözleri yerinde.

6. Tanrı’nın Tselofhad’ın kızları ile ilgili emrettiği söz şudur: Gönüllerinin seçtiği kişiyle evlenebilirler. Ancak babalarının kabilesi[ndeki bir] aileye [mensup kişilerle] evlensinler

7. ki Bene-Yisrael’e ait toprak mirası kabileden kabileye aktarılmasın; aksine, Bene-Yisrael[’de] herkes atasının kabilesine ait toprak mirasına bağlı kalsın.

8. “Ve Bene-Yisrael’in kabilelerinden toprak mirası alan her kız da babasının kabilesine bağlı aileden biriyle evlenmelidir; böylece Bene-Yisrael[’de] herkes, atasının toprak mirasını alacak

9. ve [hiçbir] toprak mirası bir kabileden başka bir kabileye aktarılmayacak; aksine, Bene-Yisrael’in kabileleri[nde] herkes [kendi] mirasına bağlı kalacak.”

10. Tanrı’nın Moşe’ye emrettiği gibi – Tselofhad’ın kızları [aynen] böyle yaptılar.

11. Tselofhad’ın kızları, Mahla, Tirtsa, Hogla, Milka ve Noa, amcalarının oğullarıyla evlendiler.

12. Yosef’in oğlu Menaşe’nin oğullarının aileleri[nden kişilerle] evlenmeleriyle, onların toprak mirası babalarının ailesinin kabilesinde kaldı.

13. Tanrı’nın Bene-Yisrael’e Yarden’in Yeriho’nun [karşısındaki] kıyısında, Moav ovalarında Moşe aracılığıyla emrettiği emirler ve kanunlar bunlardır.

PEREK 35

1. Tanrı, Moşe’ye Yarden’in Yeriho’nun [karşısındaki] kıyısında, Moav ovalarında şöyle konuştu:

2. “Bene-Yirael’e emret, mülk edindikleri toprak miraslarından Leviler’e ikamet amaçlı şehirler versinler. Leviler’e, bu şehirlere [ek olarak] çevrelerindeki açık alanı da vereceksiniz.

3. Bu şehirler onlar için ikamet amaçlı olacak. [Leviler’in] Açık alanları da hayvanları, malları ve her türlü yaşamsal gereksinimleri için olacaktır.

4. “Şehirlerin Leviler’e vereceğiniz açık alanları, şehir duvarının çevresi boyunca dışarı doğru 1000 ama[lık bölgedir].

5. Şehrin dışından, şehir merkezde kalacak şekilde, doğu kanadını 2000 ama, güney kanadını 2000 ama, batı kanadını 2000 ama ve kuzey kanadını 2000 ama ölçeceksiniz. Şehirlerinin açık alanları bu olacak.

6. “Leviler’e vereceğiniz şehirler ise [şunlardır]: Bir katilin oraya kaçması için vereceğiniz altı sığınma şehri [olacak], bunların üstüne de kırk iki şehir vereceksiniz.

7. [Böylece] Leviler’e vereceğiniz tüm şehirler, kırk sekiz şehirdir – onlar ve açık alanları [birlikte verilecektir].

8. Bene-Yisrael’in mülkünden vereceğiniz şehirleri [ayırırken], kalabalık olandan [alacaklarınızı] büyük, az [nüfuslu] olandan [alacaklarınızı] küçük tutacaksınız. Her [kabile],

Leviler’e, kendi şehirlerinden [bazılarını], alacağı toprak mirasına göre verecektir.

9. Tanrı, Moşe’ye konuştu ve [şöyle] dedi:

10. “Bene-Yisrael’e konuş ve onlara [şöyle] söyle: “Kenaan Ülkesi’ne doğru Yarden’i geçtiğinizde,

11. kendinize, sizin için sığınma şehirleri olacak şehirler hazır edin. Kazayla can alan bir

katil oraya kaçacaktır.

12. Bu şehirler sizin için intikamcıdan [kaçanlara] sığınak olacak. Katil, yargıçların önünde mahkemeye çıkana kadar ölmeyecek.

13. “Vereceğiniz şehirler [şöyledir]: Altı tane sığınma şehriniz olacak.

14. Şehirlerden üçünü Yarden’in [doğu] yakasında, üç şehri de Kenaan Ülkesi’nde vereceksiniz. Sığınma şehirleri olacaklardır.

15. Bu altı şehir hem Bene-Yisrael, hem de aralarındaki Ger ve mukim için sığınak olacak, kazayla can alan herkes oraya kaçabilecektir.

16. “Ancak, eğer [bir kişi bir başkasına kasten] demir bir aletle vurmuş ve [kurban] ölmüşse, katildir – katil kesinlikle idam edilmelidir.

17. Ya da eğer el [büyüklüğünde ve insanı] öldürebilecek bir taşla vurmuş ve [kurban] ölmüşse, katildir – katil kesinlikle idam edilmelidir.

18. Ya da [insanı] öldürebilecek ağaç bir el aletiyle vurmuş ve [kurban] ölmüşse, katildir

– katil kesinlikle idam edilmelidir.

19. “[Böyle durumlarda, mahkeme kararından sonra] Katili öldürecek olan, intikamcıdır. Onu, onunla karşılaştığı zaman öldürecektir.

20. “[Aynı şekilde,] Eğer [bir kişi, bir başkasını] nefretle itmiş ya da sinsice üzerine [bir şey] fırlatmışsa ve [kurban] ölmüşse;

21. ya da ona eliyle düşmanca vurmuş ve [kurban] ölmüşse, vuran idam edilmelidir –

katildir. [Mahkeme suçlu bulduktan sonra,] İntikamcı, katili rastladığı anda öldürebilir.

22. “Fakat eğer onu düşmanca bir tavır olmaksızın elinde olmadan itmiş ya da sinsi bir niyet olmadan üzerine herhangi bir alet fırlatmışsa,

23. ya da [insan] öldürebilecek herhangi bir taşla [kaza olmuş ve taşı birinin] üstüne onu görmeksizin düşürmüş ve [kurban] ölmüşse [bu cinayet sayılmaz; zira bu kişi, kurbanın] düşmanı değildir ve kötülüğünü istememiştir.

24. [Böyle durumlarda] Yargıçlar, öldürenle intikamcı arasındaki davayı bu kanunlar çerçevesinde karara bağlamalıdırlar.

25. [Buna bağlı olarak] Yargıçlar bu [kazara] katili intikamcıdan korumalıdırlar. Yargıçlar onu kaçmış olduğu sığınma şehrine geri gönderirler. [Bu katil, yetkili kişinin] Kutsal yağla meshettiği Koen Gadol’un ölümüne kadar orada oturacaktır.

26. “Eğer bu katil kaçacağı sığınma şehrinin sınırlarından çıkarsa,

27. intikamcı onu sığınma şehrinin sınırları dışında bulur ve katili öldürürse, bu bir cinayet sayılmayacaktır.

28. Zira [kazara katil olduğu sabit görülmüş bir kişi,] Koen Gadol’un ölümüne kadar sığınma şehrinde oturmalıdır. Bu katil, sadece Koen Gadol’un ölümünden sonra kendi mülk toprağına dönebilir.

29. “Bunlar sizin için nesilleriniz boyunca tüm yerleşim yerlerinizde kanuni hüküm olacaktır.

30. “Can almış herhangi biri [söz konusu olduğunda, intikamcı,] katili [yalnız] şahitlerin ifadesine göre katledecektir. Fakat [tek] bir şahit, bir kişiye karşı [onun] ölmesi yönünde ifade veremez.

31. “İdama mahkûm edilmiş katil bir kişi[nin kurtulması] için af-ödemesi kabul etmeyeceksiniz; zira kesinlikle idam edilecektir.

32. [Benzer şekilde] Sığınma şehrine kaçmış [bir kazara katilden] de, Ülke’de [dilediğince] oturmak üzere Koen Gadol’un ölümünden önce dönmesi için af-ödemesi kabul etmeyeceksiniz.

33. İçinde olduğunuz Ülke’yi günahkâr etmeyin; zira Ülke’yi günahkâr eden, [dökülen masum] kandır ve Ülke, içinde dökülmüş olan kan için, ancak ve ancak [bu kanı] dökenin kanıyla kefaret bulacaktır.

34. İçinde oturduğunuz, Benim içinde barındığım bu Ülke’yi murdar etmeyin – çünkü Ben, Aşem, Bene-Yisrael’in aralarında barınmaktayım.”

PEREK 34

1. Tanrı, Moşe’ye konuşarak [şöyle] dedi:

2. Bene-Yisrael’e emret ve onlara [şöyle] söyle: “Kenaan [adlı] Ülke’ye girmek üzere olduğunuz için [bilmelisiniz:] Miras olarak paylaşacağınız Ülke, Kenaan Ülkesi, sınırları itibariyle şudur:

3. “Güney tarafı Edom topraklarının yanında Tsin çölünden [başlayacaktır]. Güney sınırınız[ın başlangıç noktası], Ölü Deniz’in [güney] ucunun doğusunda olacak.

4. Sınırınız Maale Akrabim’in güneyine kıvrılacak, Tsin’e geçecek ve uç noktaları Kadeş Barnea’nın güneyinde olacak. [Sınır oradan] Hatsar Adar’a doğru çıkıntı yapıp Atsmon’a geçecek.

5. Sınır, Atsmon’dan Mısır ırmağına kıvrılacak ve uç noktaları Akdeniz’e [ulaşacak].

6. “Batı sınırı: Sizin için Akdeniz ve [oradaki] kıta sahanlığı olacaktır. Batı sınırınız bu olacak.

7. “Kuzey sınırınız ise şöyle olacak: Kendinize Akdeniz’den Or Aar’a doğru bir hat çekeceksiniz.

8. Or Aar’dan Hamat yoluna hat çizin. Sınırın uç noktaları Tsedad’a [ulaşacak].

9. Sonra sınır Zifron’a çıkıntı yapacak ve uç noktaları Hatsar Enan’da olacak. Kuzey sınırınız bu olacaktır.

10. “Doğu sınırınızı Hatsar Enan’dan Şefam’a doğru dışa kavisli tutacaksınız.

11. Sınır, Şefam’dan, Ayin’in doğusunda Rivla’ya inecek. Sınır [daha da] inip Kineret gölünün doğu kıyısına temas edecek.

12. Sınır Yarden’e inecek ve uç noktaları Ölü Deniz olacak. “Onu çevreleyen sınırlarıyla Ülkeniz budur.”

13. Moşe Bene-Yisrael’e şöyle emretti: “Kurayla miras alacağınız Ülke budur. Tanrı [burayı] dokuz buçuk kabileye vermeyi emretti,

14. zira tüm atasal evleriyle Reuveni-oğulları kabilesi ile tüm atasal evleriyle Gadi-oğulları ve Menaşe kabilesinin yarısı, miraslarını aldılar.”

15. Bu iki buçuk kabile, miraslarını Yarden’in Yeriho [bölgesine göre] öte yanında, doğudaki ön cephede almışlardı.

16. Tanrı, Moşe’ye konuşarak [şöyle] dedi:

17. “Ülke’yi sizin adınıza miras alacak kişilerin isimleri şunlardır: [Yönetimde] Koen Elazar ve Yeoşua bin Nun [olacak].

18. Ayrıca Ülke’yi miras edinmeleri için her kabileden bir başkan alacaksınız.

19. Bu kişilerin isimleri şunlardır: “Yeuda kabilesi adına Kalev ben Yefune.

20. “Şimon-oğulları kabilesi adına Şemuel ben Amiud.

21. “Binyamin kabilesi adına Elidad ben Kislon.

22. “Dan-oğulları kabilesi adına, başkan, Buki ben Yogli.

23. “Yosef-oğullarından, “Menaşe-oğulları kabilesi adına, başkan, Haniel ben Efod.

24. “Efrayim-oğulları kabilesi adına, başkan, Kemuel ben Şiftan.

25. “Zevulun-oğulları kabilesi adına, başkan, Elitsafan ben Parnah.

26. “Yisahar-oğulları kabilesi adına, başkan, Paltiel ben Azan.

27. “Aşer-oğulları kabilesi adına, başkan, Ahiud ben Şelomi.

28. “Naftali-oğulları kabilesi adına, başkan, Pedael ben Amiud.

29. “Tanrı’nın, Bene-Yisrael’e Kenaan Ülkesi’nde miras vermelerini emrettiği [kişiler] bunlardır.

PEREK 33

1. Moşe ve Aaron’un yönetiminde Mısır Ülkesi’nden organize gruplar halinde çıkmış olan Bene-Yisrael’in yolculukları şunlardır.

2. Moşe, Tanrı’nın sözü üzerine yolculuklarına [göre] çıkış noktalarını yazdı. Ve çıkış noktalarına [göre] yolculukları şunlardır:

3. [Bene-Yisrael] İlk ayda, bu ilk ayın on beşinci gününde Rameses’ten yola çıkmışlardı. Pesah[-korbanı kesiminin] ertesi gününde Bene-Yisrael tüm Mısır’ın gözü önünde muzaffer bir edayla [bu ülkeyi] terk etmişlerdi.

4. [Bu sırada] Mısır[lılar], Tanrı’nın, onların içinde öldürmüş olduğu tüm behorları gömmekte[ydiler. Tanrı, Mısırlılar’ın] tanrılarına da yargısını uygulamıştı.

5. Bene-Yisrael Rameses’ten yola çıktılar ve Sukot’ta kamp kurdular.

6. Sukot’tan yola çıktılar ve çölün kıyısındaki Etam’da kamp kurdular.

7. Etam’dan yola çıktılar. [Sonra bulut,] Baal Tsefon’un karşısındaki Pi Ahirot’a geri döndü ve [böylece] Migdol’un önünde kamp kurdular.

8. Ahirot’un önünden yola çıktılar ve denizin içinden çöle geçtiler. Etam çölünde üç günlük yol yürüyüp Mara’da kamp kurdular.

9. Mara’dan yola çıktılar ve Elim’e geldiler. Elim’de 12 su pınarı ve 70 hurma [ağacı vardı]. Orada kamp kurdular.

10. Elim’den yola çıktılar ve Kızıldeniz kıyısında kamp kurdular.

11. Kızıldeniz’den yola çıktılar ve Sin çölünde kamp kurdular.

12. Sin çölünden yola çıktılar ve Dofka’da kamp kurdular.

13. Dofka’dan yola çıktılar ve Aluş’ta kamp kurdular.

14. Aluş’tan yola çıktılar ve Refidim’de kamp kurdular. Orada halk için içecek su yoktu.

15. Refidim’den yola çıktılar ve Sinay çölünde kamp kurdular.

16. Sinay çölünden yola çıktılar ve Kivrot Ataava’da kamp kurdular.

17. Kivrot Ataava’dan yola çıktılar ve Hatserot’ta kamp kurdular.

18. Hatserot’tan yola çıktılar ve Ritma’da kamp kurdular.

19. Ritma’dan yola çıktılar ve Rimon Perets’te kamp kurdular.

20. Rimon Perets’ten yola çıktılar ve Livna’da kamp kurdular.

21. Livna’dan yola çıktılar ve Risa’da kamp kurdular.

22. Risa’dan yola çıktılar ve Keelata’da kamp kurdular.

23. Keelata’dan yola çıktılar ve Şefer dağında kamp kurdular.

24. Şefer dağından yola çıktılar ve Harada’da kamp kurdular.

25. Harada’dan yola çıktılar ve Makelot’ta kamp kurdular.

26. Makelot’tan yola çıktılar ve Tahat’ta kamp kurdular.

27. Tahat’tan yola çıktılar ve Terah’ta kamp kurdular.

28. Terah’tan yola çıktılar ve Mitka’da kamp kurdular.

29. Mitka’dan yola çıktılar ve Haşmona’da kamp kurdular.

30. Haşmona’da yola çıktılar ve Moserot’ta kamp kurdular.

31. Moserot’tan yola çıktılar ve Bene Yaakan’da kamp kurdular.

32. Bene Yaakan’dan yola çıktılar ve Hor Agidgad’da kamp kurdular.

33. Hor Agidgad’dan yola çıktılar ve Yotvata’da kamp kurdular.

34. Yotvata’dan yola çıktılar ve Avrona’da kamp kurdular.

35. Avrona’dan yola çıktılar ve Etsyon Gever’de kamp kurdular.

36. Etsyon Gever’den yola çıktılar ve Tsin çölündeki Kadeş’te kamp kurdular.

37. Kadeş’ten yola çıktılar ve Edom Ülkesi’nin kıyısındaki Or Aar’da kamp kurdular.

38. Bene-Yisrael’in Mısır Ülkesi’nden çıkışının kırkıncı senesinde, beşinci ayda, ayın

birinde, Koen Aaron, Tanrı’nın sözü üzerine Or Aar’a çıktı ve orada öldü.

39. Aaron, Or Aar’da öldüğü sırada 123 yaşındaydı.

40. Kenaan Ülkesi’ndeki Negev’de oturan Kenaanlı Arad kralı Bene-Yisrael’in gelişini duydu.

41. Or Aar’dan yola çıktılar ve Tsalmona’da kamp kurdular.

42. Tsalmona’dan yola çıktılar ve Punon’da kamp kurdular.

43. Punon’dan yola çıktılar ve Ovot’ta kamp kurdular.

44. Ovot’tan yola çıktılar ve Moav sınırındaki Avarim harabelerinde kamp kurdular.

45. Harabelerden yola çıktılar ve Divon Gad’da kamp kurdular.

46. Divon Gad’dan yola çıktılar ve Almon Divlatayma’da kamp kurdular.

47. Almon Divlatayma’dan yola çıktılar ve Avarim dağlarında, Nevo’nun önünde kamp kurdular.

48. Avarim dağlarından yola çıktılar ve Yarden’in Yeriho’nun [karşısındaki] kıyısında, Moav ovalarında kamp kurdular.

49. Yarden kıyısı boyunca, Moav ovalarındaki kamplarını Bet Ayşimot’tan Avel Aşitim’e kadar kurdular.

50. Tanrı, Moşe’ye Yarden’in Yeriho’nun [karşısındaki] kıyısında, Moav ovalarında şöyle konuştu:

51. “Bene-Yisrael’e konuş ve onlara [şöyle] söyle: Yarden’i Kenaan Ülkesi’ne doğru geçtiğiniz zaman

52. Ülke’nin tüm sakinlerini önünüzden sürmeli, onların tüm oyma şekilli taşlarını imha etmelisiniz. Tüm dökme putlarını imha etmeli ve tüm sunaklarını yıkmalısınız.

53. Ülke’yi mülk edinin ve içinde yerleşin; çünkü size bu Ülke’yi, onu miras almanız için verdim.

54. “Ülke’yi, kurayla, ailelerinize kalıtsal mülk olarak vereceksiniz. Kalabalık olanın mirasını büyük, az [nüfuslu] olanın mirasını küçük tutacaksınız. [Bir hak sahibi] İçin kura nereye çıkarsa, [burası] onun olacaktır. Atasal kabilelerinize göre mülk alacaksınız.

55. “Ancak eğer Ülke’nin sakinlerini önünüzden sürmezseniz, onlardan geriye bıraktıklarınız, gözlerinizde iğneler, yanınızda dikenli çalılar haline gelecekler, üzerinde oturduğunuz

Ülke’de sizi taciz edeceklerdir.

56. O zaman, [başta] onlara yapmayı tasarladığım şeyi size yapacağım.”

PEREK 32

1. Reuven-oğullarının ve Gad-oğullarının çok [sayıda] sürüsü vardı – son derece fazla. [Bu kabileler] Yazer ve Gilad bölgelerini görmüşler ve burasının sürü [otlatmaya uygun bir] yer olduğunu tespit etmişlerdi.

2. Gad-oğulları ve Reuven-oğulları gelip Moşe’ye, Koen Elazar’a ve cemaatin başkanlarına şöyle dediler:

3. “Atarot, Divon, Yazer, Nimra, Heşbon, Elale, Sevam, Nevo ve Beon.

4. Tanrı’nın, Yisrael cemaatinin önünde [sakinlerini] vurmuş olduğu [bu] bölge, sürü [otlatmaya uygun bir] bölge. [Biz] Kullarının da sürüleri [var].”

5. [Şöyle] Dediler: “Gözünde beğeni kazandıysak, bu bölge mülk olarak [biz] kullarına verilsin. Bizi Yarden’den geçirme.”

6. Moşe, Gad-oğullarına ve Reuven-oğullarına “Kardeşleriniz savaşa gelirken siz burada mı oturacaksınız?!” dedi.

7. “Neden Bene-Yisrael’i, Tanrı’nın onlara verdiği Ülke’ye geçmekten caydırasınız?

8. Onları Ülke’ye görmek üzere Kadeş Barnea’dan gönderdiğimde, babalarınız böyle yapmıştı.

9. Eşkol vadisine kadar çıkmışlar ve Ülke’yi görmüşlerdi. [Sonra] Bene-Yisrael’i, Tanrı’nın onlara verdiği Ülke’ye girmemeleri yönünde caydırmışlardı.

10. Tanrı o gün öfkelenmiş ve şöyle yemin etmişti:

11. ‘Mısır’dan çıkan yirmi yaş ve üstündeki insanlar, [hakkında] Avraam’a, Yitshak’a ve

Yaakov’a yemin ettiğim toprağı görürlerse!... Zira Beni kalp bütünlüğüyle takip etmediler.

12. Kenizi [ailesinden] Kalev ben Yefune ve Yeoşua bin Nun [bu kararın] dışındadır; çünkü Tanrı’yı kalp bütünlüğüyle takip ettiler.’

13. Tanrı Yisrael’e öfkelenmişti. [Sonuçta,] Tanrı’nın gözünde kötü [olanı] yapan tüm nesil sona erene kadar onları kırk yıl [boyunca] çölde dolaştırdı.

14. “Ve işte, Tanrı’nın Yisrael’e [yönelik] öfkesini daha da arttırmak üzere, günahkâr insanların takipçileri olarak babanızın yerini alıyorsunuz!

15. [Tanrı’nın] Ardından [gitmekten] vazgeçtiğinizde, [O da, halkı] bir kez daha çölde bırakacak; tüm bu halkı mahvetmiş olacaksınız!”

16. [Reuven ve Gad kabileleri mensupları] Ona yaklaşıp “Burada sürülerimize davar ağılları inşa edeceğiz – ve çocuklarımıza şehirler” dediler.

17. “Ama biz, Bene-Yisrael’in önünde hızla seferber olacağız – ta ki onları yerlerine [yurtlarına] getirene kadar. [Bu arada] Çocuklarımız, bölge sakinleri[nin oluşturduğu tehdit] nedeniyle surlu şehirlerde oturacak.

18. [Biz ise] Bene-Yisrael’de herkes toprak mirasını alana kadar evimize dönmeyeceğiz.

19. Onlarla birlikte Yarden’in karşı yakası ve ötesinde toprak mirası almayalım; çünkü mirasımız bize Yarden’in doğu yakasında geldi.”

20. Moşe onlara [şöyle] dedi: “Eğer bu sözü yerine getirirseniz, [yani] eğer Tanrı’nın önünde savaş için seferber olursanız [isteğiniz kabul edilebilir].

21. Sizden seferber olan herkes, [Tanrı,] düşmanlarını önünden sürene kadar [orada savaşmak üzere] Tanrı’nın önünde Yarden’i geçecek,

22. Ülke Tanrı’nın önünde ele geçirilecek ve [siz] sonra döneceksiniz. [O zaman] Tanrı’ya ve Yisrael’e karşı [sorumluluktan] muaf olacaksınız ve bu bölge Tanrı’nın önünde, sizin için mülk haline gelecek.

23. Ama eğer böyle yapmazsanız, işte, Tanrı’ya karşı günah işlemiş olacaksınız. [Sonuçları] Sizi bulacak [olan] günahınızı bilin.

24. [Şimdi;] Kendinize, çocuklarınız için şehirler, davarı korumanız için ağıllar inşa edin

– ve ağzınızdan çıkanı yapın!”

25. Gad-oğulları ve Reuven-oğulları Moşe’ye şöyle söyledi: “Kulların, efendimin emrettiği şekilde yapacaklardır.

26. Çocuklarımız, kadınlarımız, sürülerimiz ve tüm hayvanlarımız orada, Gilad şehirlerinde olacaklar.

27. Ve [bu arada] kulların, orduya seferber olanların tümü, efendimin konuştuğu şekilde, savaş için Tanrı’nın önünde [Yarden’i] geçecekler.”

28. Moşe, Koen Elazar’a, Yeoşua bin Nun’a ve Bene-Yisrael’in atasal kabile başlarına onlar hakkında emir verdi.

29. Moşe onlara [şöyle] dedi: “Eğer Gad-oğulları ve Reuven-oğulları [içinde] seferber olanların tümü savaş için Tanrı’nın önünde Yarden’i sizinle birlikte geçerlerse, Ülke önünüzde ele geçirildiğinde, onlara Gilad bölgesini mülk olarak vereceksiniz.

30. Ama eğer seferber olup sizinle geçmezlerse, [o zaman onlar da] Kenaan Ülkesi’nde sizin içinizde mülk alacaklar.”

31. Gad-oğulları ve Reuven-oğulları şöyle söz aldılar: “Tanrı’nın, kulların hakkında konuştuğunu aynen yapacağız.

32. Biz seferber olup Tanrı’nın önünde Kenaan Ülkesi’ne geçeceğiz. Mülk [niteliğindeki] toprak mirasımız ise Yarden’in [bu] yakasında kontrolümüzde olacak.”

33. Böylece Moşe, Emori kralı Sihon’un krallığını ve Başan kralı Og’un krallığını Gadoğullarına, Reuven-oğullarına ve Yosef-oğlu Menaşe’nin kabilesinin yarısına verdi. Bölge, sınırlar içindeki şehirleri ve ülkenin çevredeki şehirleri ile birlikte [onlara ait olacaktı].

34. Gad-oğulları [şu şehirleri] inşa ettiler: Divon’u, Atarot’u, Aroer’i,

35. Atrot Şofan’ı, Yazer’i, Yogbea’yı,

36. Bet-Nimra’yı ve Bet-Aran’ı. [Bunlar] Hisarlı şehirler ve davar ağılları [olarak inşa edildi].

37. Reuven-oğulları ise [şu şehirleri] inşa ettiler: Heşbon’u, Elale’yi, Kiryatayim’i,

38. Nevo’yu, Baal Meon’u – ki bunların isimleri değiştirilmişti – ve Sivma’yı. [Buraları,]

İnşa etmiş oldukları şehirlerin [orijinal] isimleriyle isimlendirdiler.

39. Menaşe’nin oğlu Mahir’in oğulları Gilad’a gidip onu ele geçirdiler. [Bu aile] Oradaki

Emori’yi [oradan] sürdü.

40. Moşe, Gilad’ı Menaşe’nin oğlu Mahir’e verdi ve [Mahir] oraya yerleşti.

41. Menaşe-oğlu Yair gidip [buraların çevre] köylerini ele geçirdi ve onlara Yair-köyleri adını verdi.

42. Novah gidip Kenat’ı ve ona bağlı kasabaları ele geçirdi ve ona kendi ismiyle, Novah adını verdi.

PEREK 31

1. Tanrı, Moşe’ye konuşarak şöyle dedi:

2. “Bene-Yisrael’in intikamını Midyaniler’den al. Sonra [ölecek ve] halkına katılacaksın.”

3. Moşe halka şöyle konuştu: “İçinizden orduya adamlar seferber edin. [Bu kişiler] Midyan’dan Tanrı’nın intikamını almak üzere Midyan’ın üstüne [gidecekler].

4. Kabile başına bin [kişi olmak üzere], Yisrael’in tüm kabilelerinden orduya [asker] gönderin.”

5. Yisrael’in binlerinden, kabile başına bin [asker] teslim edildi – [böylece] orduya seferber edilenler [toplam] 12.000 [kişiydi].

6. Moşe onları – ordu için kabile başına bin [askeri] – onları ve elinde kutsal eşyalar ve çalınacak borazanlar [olmak üzere] Koen Elazar’ın oğlu Pinehas’ı orduya gönderdi.

7. [Seferber edilenler,] Tanrı’nın Moşe’ye emretmiş olduğu şekilde Midyan’a saldırdılar ve tüm [yetişkin] erkekleri öldürdüler.

8. [Bunların] Cesetlerinin yanında Midyan krallarını da öldürdüler: Evi’yi, Rekem’i, Tsur’u, Hur’u ve Reva’yı – beş Midyan kralı. Ayrıca Bilam ben Beor’u kılıçla öldürdüler.

9. Bene-Yisrael, Midyan’ın kadınlarını ve çocuklarını esir aldılar ve tüm hayvanlarını, tüm sürülerini ve tüm servetlerini yağmaladılar.

10. İkamet bölgelerindeki tüm şehirlerini ve tüm tapınaklarını ateşe verdiler

11. ve tüm ganimeti ve insandan hayvana, ele geçirdikleri tüm [canlıları yanlarına] aldılar.

12. Tutsakları, ele geçirilen [hayvanları] ve ganimeti Yarden’in Yeriho[’ya bakan karşı] kıyısında [bulunan] kampa, Moşe’ye, Koen Elazar’a ve tüm Yisrael cemaatine getirdiler.

13. Moşe, Koen Elazar ve cemaatin tüm başkanları onları karşılamak üzere kampın dışına çıktılar.

14. Moşe, ordunun komutanlarına, savaştan dönen binbaşılarla yüzbaşılara öfkelendi.

15. Moşe onlara “Tüm kadınları hayatta mı bıraktınız?!” dedi.

16. “Bilam’ın sözü doğrultusunda, Peor uğruna, Tanrı’ya sadakatsizlik ettirmek için Bene-Yisrael’e [tuzak] olanlar bunlardı! – ki [sonuçta] Tanrı’nın cemaatinde salgın gerçekleşmişti!

17. Şimdi… Çocuklarda tüm erkekleri öldürün. Bir erkekle yatmaya uygun her kadını da öldüreceksiniz.

18. Ama kadınlar içinde, erkekle yatmaktan anlamayan çocukları kendiniz için hayatta bırakın.

19. “Size gelince… Yedi gün boyunca [ana] kampın dışında kamp kurun – adam öldüren ve bir cesede temas eden herkes. Üçüncü ve yedinci gün paklanacaksınız. Siz[e] ve tutsaklarınız[a ait]

20. tüm giysiler, tüm deri mamulleri, keçiden elde edilen tüm eşyalar ve tüm ahşap aletler [de] paklanmalıdır.”

21. Koen Elazar, savaşa gelen ordu mensuplarına “Bu, Tanrı’nın Moşe’ye emrettiği Tora hükmüdür” dedi.

22. “Yalnız; altın, gümüş, bakır, demir, kalay ve kurşun için [ayrıca şunları da yapmalısınız]:

23. Ateşte kullanılan her şey, [siz onu] ateşten geçirdikten sonra arınacaktır – ancak serpme suyuyla paklanmalıdır. Ateşte kullanılmayan her şeyi ise sudan geçirmelisiniz.

24. “Yedinci gün, [bedeninizi ve] giysilerinizi mikveye daldırıp arınacaksınız. Sonra kampa girebilirsiniz.”

25. Tanrı, Moşe’ye şöyle dedi:

26. “Tutsak olarak ele geçirilen insanların ve hayvanların miktarını hesapla – sen, Koen Elazar ve cemaatin atasal [ailelerinin] başkanları.

27. Ele geçirilen [canlıları,] orduya katılıp savaşa tutuşanlarla tüm cemaat arasında ikiye böl.

28. “Orduya katılan savaşçı adamlar[ın payın]daki insanlardan, sığırdan, eşeklerden ve davardan, Tanrı Adına 1/500’lük bir vergi ayır.

29. [Bunu, onlara düşen] Yarı-paydan alıp, Tanrı Adına bağış olarak Koen Elazar’a ver.

30. “Bene-Yisrael’in yarı-payından ise, insanlardan, sığırdan, eşeklerden, davardan ve [diğer] tüm hayvanlardan 50’de bir pay al ve onları Tanrı’nın Mişkanı’nın nöbetini tutan Leviler’e ver.”

31. Moşe – ve Koen Elazar – Tanrı’nın Moşe’ye emrettiği şekilde yaptı.

32. Ordu mensuplarının yağmaladıkları çapulun dışında ele geçirilenler şöyleydi: 675.000 davar,

33) 72.000 sığır,

34) 61.000 eşek

35. ve erkekle yatmaktan anlamayan kadınlardan [oluşan] insanlar – toplam 32.000 kişi.

36. Orduyla çıkanlara düşen yarı-pay: Davar sayısı: 337.500 [baş].

37. Davardan Tanrı Adına [ayrılan] vergi 675 [baş hayvandı].

38. Sığır: 36.000 [baş]. Tanrı Adına [bunlardan ayrılan] vergi 72 [baş hayvandı].

39. Eşekler: 30.500 [baş]. Tanrı Adına [bunlardan ayrılan] vergi 61 [baş hayvandı].

40. İnsanlar: 16.000 [kişi]. Tanrı Adına [bunlardan ayrılan] vergi 32 kişiydi.

41. Moşe Tanrı Adına bağış [olarak ayrılan] vergiyi, Tanrı’nın Moşe’ye emrettiği şekilde

Koen Elazar’a verdi.

42. Moşe’nin savaşan kişilerden ayırdığı, Bene-Yisrael’e ait diğer yarı-paya gelince...

43. Cemaatin davardaki yarı-payı 337.500 [baş hayvandı.

44. Ayrıca] 36.000 sığır,

45. 30.500 eşek

46. ve 16.000 insan [vardı].

47. Moşe, Bene-Yisrael’in yarı-payındaki insan ve hayvanlardan 1/50’lik payı aldı ve onları, Tanrı’nın Moşe’ye emrettiği şekilde, Tanrı’nın Mişkanı’nın nöbetini tutan Leviler’e verdi.

48. Ordunun binlerinin komutanları, binbaşılar ve yüzbaşılar Moşe’ye yaklaştılar

49. ve Moşe’ye “[Biz] Kulların, emrimiz altındaki savaşçı kişilerin nüfusunu belirlediler” dediler. “Bizden tek kişi [bile] eksilmemiş!

50. [Bu nedenle] Tanrı Adına korban getireceğiz. Altın eşyalar, halhal, bilezik, yüzük, küpe ve vücut süsleri bulmuş herkes, Tanrı’nın Huzuru’nda canlarımız için onarım sağlamak üzere [bunları bağışlamayı arzuluyor].”

51. Moşe – ve Koen Elazar – bu altını onlardan aldı; [ayrıca] tüm iş aletlerini.

52. Tanrı Adına bağışladıkları tüm bağış altını 16.750 şekeldi. [Bu miktar] Binbaşılar ve yüzbaşılar tarafından [bağışlanmıştı.

53. Diğer] Ordu mensupları ise her biri kendi yağmaladığını aldı.

54. Moşe – ve Koen Elazar – bu altını bin[başı] ve yüzbaşılardan aldı ve onu, Tanrı’nın Huzuru’nda Bene-Yisrael adına bir hatırlatıcı olması için Buluşma Çadırı’na getirdi.

PEREK 30

1. Moşe, Tanrı’nın Moşe’ye emretmiş olduklarının tümünü Bene-Yisrael’e söyledi.

2. Moşe, Bene-Yisrael’in kabile başkanlarına konuşarak şöyle dedi: “Tanrı’nın emrettiği konu şudur:

3. “Bir adam Tanrı Adına bir vaatte bulunduğunda ya da kendisine bir yasak koymak üzere bir yemin ettiğinde, sözünü bozmamalı, ağzından çıkan her şeye uygun davranmalıdır.

4. “Bir kadın [için] ise [kanun şöyledir:] Kızlığında babasının evindeyken Tanrı Adına bir vaatte bulunduğunda veya [kendisine] bir yasak koyduğunda,

5. babası onun vaadini veya kendisine koyduğu yasağı duymuşsa ve babası ona [karşı] sessiz kalmışsa, [kızın] tüm vaatleri ve kendisine koyduğu tüm yasakları geçerli olacaktır.

6. Ama eğer babası, duyduğu günde onu engellerse, [kızın] tüm vaatleri ve kendisine koyduğu yasakları geçerliliğini yitirir ve Tanrı [kızı] affedecektir, zira onu babası engellemiştir.

7. “[Eğer bu kız] Vaatleri[nden] ya da dudaklarının kendisine [bir şeyleri] yasaklayan telaffuzu[ndan kaynaklanan yükümlülüğü hâlâ] üzerindeyken bir adamla evlenmişse

8. ve kocası [konuyu] duymuş, ama duyduğu gün ona [karşı] sessiz kalmışsa, hem vaatleri geçerli olacaktır hem de kendisine koymuş olduğu yasaklar geçerli olacaktır.

9. Ama eğer kocası duyduğu günde onu engellerse ve onun üzerindeki vaadi veya dudaklarının kendisine [bir şeyleri] yasaklayan telaffuzunu feshederse, Tanrı [kızı] affedecektir.

10. “Dul ya da boşanmış bir kadının vaadi – kendisine yasak ettiği her şey – üzerindeki geçerliliğini koruyacaktır.

11. “Ama eğer [bir kadın] kocasının evinde vaatte bulunmuş ya da kendisine yeminle bir yasak koymuşsa [kanun şöyledir:]

12. Kocası duymuş, ama ona [karşı] sessiz kalıp onu engellememişse [kadının] hem tüm vaatleri geçerli olacaktır hem de kendisine koymuş olduğu tüm yasakları geçerli olacaktır.

13. Fakat eğer kocası bunları, duyduğu günde feshederse, [kadının] dudaklarından, vaatlerine ya da kendisine [koyduğu] yasaklarına dair çıkmış her şey geçerliliğini yitirecektir. Kocası bunları feshetmiş [olduğundan], Tanrı [kadını] affedecektir.

14. “[Bir kadının] Kişisel sınırlama amaçlı her türlü vaat ve her türlü yasak yemini[nde, bunun geçerliliğini] kocası onaylayabilir ve kocası feshedebilir.

15. Eğer kocası ona [karşı] gün sonuna kadar sessiz kalırsa, [kadının] üzerindeki tüm vaatlerinin ve tüm [kişisel] yasaklarının geçerliliğini onaylamış olur. Bunları geçerli kılmıştır, zira duyduğu gün [boyunca] ona [karşı] sessiz kalmıştır.

16. Ama eğer [adam] bunları, duyduktan [ve onayladıktan] sonra feshederse, [karısının unları ihlalden kaynaklanan] günahını üstlenmiş olur.”

17. Tanrı’nın, Moşe’ye, bir adamla karısı arasındaki ve bir babayla, kızlığında babasının evinde [bulunan] kızı arasındaki [bağ hakkında] emretmiş olduğu hükümler bunlardır.

PEREK 29

1. “Yedinci ayda, ayın biri sizin için kutsal bir bayram olacaktır, hiçbir bayağı melaha yapmayın. [Bu,] Sizin için kesik Şofar sesi [çalma] günü olacaktır.

2. “Tanrı Adına, memnuniyetle kabul edilecek şekilde Ola-korbanı yapacaksınız: Bir genç boğa, bir koç, birer yaşında yedi [erkek] kuzu – [hepsi] kusursuz.

3. [Bunların] Minhaları, yağla yoğrulmuş en iyi undur – boğa için 3/10 [efa], koç için 2/10 [efa]

4. ve yedi kuzu için, kuzu başına 1/10 [efa un kullanılacaktır].

5. “Ayrıca sizin için onarım sağlamak üzere Hatat-korbanı [olarak] bir teke [getireceksiniz].

6. “[Tüm bunlar, Roş-]Hodeş’e ait Ola-korbanı ile Minhasından ayrı ve daimi Ola-korbanı ile Minhasından ayrı olarak, kurallarına göre Nesehleriyle birlikte, Tanrı Adına, memnuniyetle kabul edilecek bir yakılan-korban [şeklinde gerçekleştirilecektir].

7. “Bu yedinci ayın onu da sizin için kutsal bir bayram olacaktır. [Bu günde] Oruç tutmalı, hiçbir melaha yapmamalısınız.

8. “Tanrı Adına, memnuniyetle kabul edilecek şekilde Ola-korbanı getireceksiniz: Genç bir boğa, bir koç, birer yaşında yedi [erkek] kuzu – [hepsi] sizin için kusursuz olmalıdır.

9. [Bunların] Minhaları yağla yoğrulmuş en iyi undur – boğa için 3/10 [efa], tek koç için 2/10 [efa],

10. yedi kuzu için, kuzu başına 1/10 [efa un kullanılacaktır].

11. “[Ayrıca] Hatat-korbanı [olarak] bir teke [getirilmelidir]. “[Tüm bunlar,] Onarımlar [için getirilen] Hatat-korbanından ve daimi Ola-korbanı ile Minhasından ayrı olarak [gerçekleştirilecektir] – ve [onların] Nesehleri.

12. “Yedinci ayın on beşinci günü de sizin için kutsal bir bayramdır; hiçbir bayağı melaha yapmayın ve Tanrı Adına yedi gün boyunca bayram yapın.

13. “Tanrı Adına, memnuniyetle kabul edilecek yakılan-korban [şeklinde] Ola-korbanı getireceksiniz: on üç genç boğa, iki koç, birer yaşında on dört [erkek] kuzu – [hepsi] kusursuz olmalıdır.

14. [Bunların] Minhaları, yağla yoğrulmuş en iyi undur – on üç boğa için boğa başına 3/10 [efa], iki koç için koç başına 2/10 [efa]

15. ve on dört kuzu için kuzu başına 1/10 [efa un kullanılacaktır].

16. “Ayrıca Hatat-korbanı olarak bir teke [getirilmelidir]. “[Tüm bunlar] Daimi Ola-korbanı

ile Minhasından ayrı olarak [gerçekleştirilecektir] – ve Nesehi.

17. “İkinci gün, on iki genç boğa, iki koç, birer yaşında on dört [erkek] kuzu – [hepsi] kusursuz.

18. Boğalar için, koçlar için ve kuzular için Minhaları ve Nesehleri, [hayvanların] sayılarına göre, kurala uygun olarak [yapılacaktır].

19. “Ayrıca Hatat-korbanı [olarak] bir teke [getirilmelidir]. “[Tüm bunlar] Daimi Ola korbanı

ile Minhasından ayrı olarak [gerçekleştirilecektir] – ve [onların] Nesehleri.

20. “Üçüncü gün, on bir genç boğa, iki koç, birer yaşında on dört [erkek] kuzu – [hepsi] kusursuz.

21. Boğalar için, koçlar için ve kuzular için Minhaları ve Nesehleri, [hayvanların] sayılarına göre, kurala uygun olarak [yapılacaktır].

22. “Ayrıca bir Hatat-tekesi [getirilmelidir]. “[Tüm bunlar] Daimi Ola-korbanı ile Minhasından ayrı olarak [gerçekleştirilecektir] – ve Nesehi.

23. “Dördüncü gün, on genç boğa, iki koç, birer yaşında on dört [erkek] kuzu – [hepsi] kusursuz.

24. Boğalar için, koçlar için ve kuzular için Minhaları ve Nesehleri, [hayvanların] sayılarına göre, kurala uygun olarak [yapılacaktır].

25. “Ayrıca Hatat-korbanı [olarak] bir teke [getirilmelidir]. “[Tüm bunlar] Daimi Ola kobranı [ile] Minhasından ayrı olarak [gerçekleştirilecektir] – ve Nesehi.

26. “Beşinci gün, dokuz genç boğa, iki koç, birer yaşında on dört [erkek] kuzu – [hepsi] kusursuz.

27. Boğalar için, koçlar için ve kuzular için Minhaları ve Nesehleri, [hayvanların] sayılarına göre, kurala uygun olarak [yapılacaktır].

28. “Ayrıca bir Hatat-tekesi [getirilmelidir]. “[Tüm bunlar] Daimi Ola-korbanı ile Minhasından ayrı olarak [gerçekleştirilecektir] – ve Nesehi.

29. “Altıncı gün, sekiz genç boğa, iki koç, birer yaşında on dört [erkek] kuzu – [hepsi] kusursuz.

30. Boğalar için, koçlar için ve kuzular için Minhaları ve Nesehleri, [hayvanların] sayılarına göre, kurala uygun olarak [yapılacaktır].

31. “Ayrıca bir Hatat-tekesi [getirilmelidir]. “[Tüm bunlar] Daimi Ola-korbanı [ile] Minhasından ayrı olarak [gerçekleştirilecektir] – ve [onun] Nesehleri.

32. “Yedinci gün, yedi genç boğa, iki koç, birer yaşında on dört [erkek] kuzu – [hepsi] kusursuz.

33. Boğalar için, koçlar için ve kuzular için Minhaları ve Nesehleri, [hayvanların] sayılarına göre, kurallarına uygun olarak [yapılacaktır].

34. “Ayrıca bir Hatat-tekesi [getirilmelidir]. “[Tüm bunlar] Daimi Ola-korbanı [ile] Minhasından ayrı olarak [gerçekleştirilecektir] – ve Nesehi.

35. “Sekizinci gün sizin için bir imtina [zamanı] olacaktır; hiçbir bayağı melaha yapmayın.

36. “Tanrı Adına, memnuniyetle kabul edilecek yakılan-korban [şeklinde] Ola-korbanı getireceksiniz: genç bir boğa, bir koç, birer yaşında yedi [erkek] kuzu – [hepsi] kusursuz.

37. Boğa için, koç için ve kuzular için Minhaları ve Nesehleri, [hayvanların] sayılarına göre, kurala uygun olarak [yapılacaktır].

38. “Ayrıca bir Hatat-tekesi [getirilmelidir]. “[Tüm bunlar] Daimi Ola-korbanı ile Minhasından ayrı olarak [gerçekleştirilecektir] – ve Nesehi.

39. “Bayramlarınızda, Ola-korbanlarınıza, Minha-korbanlarınıza, Nesehlerinize ve Şelamim-korbanlarınıza dair genel vaatleriniz ve belirli bağışlarınızdan ayrı olarak bunları yapacaksınız.”