1. Reuven-oğullarının ve Gad-oğullarının çok [sayıda] sürüsü vardı – son derece fazla. [Bu kabileler] Yazer ve Gilad bölgelerini görmüşler ve burasının sürü [otlatmaya uygun bir] yer olduğunu tespit etmişlerdi.
2. Gad-oğulları ve Reuven-oğulları gelip Moşe’ye, Koen Elazar’a
ve cemaatin başkanlarına şöyle dediler:
3. “Atarot, Divon, Yazer, Nimra, Heşbon, Elale, Sevam, Nevo ve
Beon.
4. Tanrı’nın, Yisrael cemaatinin önünde [sakinlerini] vurmuş olduğu
[bu] bölge, sürü [otlatmaya uygun bir] bölge. [Biz] Kullarının da sürüleri
[var].”
5. [Şöyle] Dediler: “Gözünde beğeni kazandıysak, bu bölge mülk
olarak [biz] kullarına verilsin. Bizi Yarden’den geçirme.”
6. Moşe, Gad-oğullarına ve Reuven-oğullarına “Kardeşleriniz savaşa
gelirken siz burada mı oturacaksınız?!” dedi.
7. “Neden Bene-Yisrael’i, Tanrı’nın onlara verdiği Ülke’ye
geçmekten caydırasınız?
8. Onları Ülke’ye görmek üzere Kadeş Barnea’dan gönderdiğimde,
babalarınız böyle yapmıştı.
9. Eşkol vadisine kadar çıkmışlar ve Ülke’yi görmüşlerdi. [Sonra]
Bene-Yisrael’i, Tanrı’nın onlara verdiği Ülke’ye girmemeleri yönünde
caydırmışlardı.
10. Tanrı o gün öfkelenmiş ve şöyle yemin etmişti:
11. ‘Mısır’dan çıkan yirmi yaş ve üstündeki insanlar, [hakkında]
Avraam’a, Yitshak’a ve
Yaakov’a yemin ettiğim toprağı görürlerse!... Zira Beni kalp
bütünlüğüyle takip etmediler.
12. Kenizi [ailesinden] Kalev ben Yefune ve Yeoşua bin Nun [bu
kararın] dışındadır; çünkü Tanrı’yı kalp bütünlüğüyle takip ettiler.’
13. Tanrı Yisrael’e öfkelenmişti. [Sonuçta,] Tanrı’nın gözünde kötü
[olanı] yapan tüm nesil sona erene kadar onları kırk yıl [boyunca] çölde
dolaştırdı.
14. “Ve işte, Tanrı’nın Yisrael’e [yönelik] öfkesini daha da
arttırmak üzere, günahkâr insanların takipçileri olarak babanızın yerini
alıyorsunuz!
15. [Tanrı’nın] Ardından [gitmekten] vazgeçtiğinizde, [O da, halkı]
bir kez daha çölde bırakacak; tüm bu halkı mahvetmiş olacaksınız!”
16. [Reuven ve Gad kabileleri mensupları] Ona yaklaşıp “Burada
sürülerimize davar ağılları inşa edeceğiz – ve çocuklarımıza şehirler” dediler.
17. “Ama biz, Bene-Yisrael’in önünde hızla seferber olacağız – ta
ki onları yerlerine [yurtlarına] getirene kadar. [Bu arada] Çocuklarımız, bölge
sakinleri[nin oluşturduğu tehdit] nedeniyle surlu şehirlerde oturacak.
18. [Biz ise] Bene-Yisrael’de herkes toprak mirasını alana kadar
evimize dönmeyeceğiz.
19. Onlarla birlikte Yarden’in karşı yakası ve ötesinde toprak
mirası almayalım; çünkü mirasımız bize Yarden’in doğu yakasında geldi.”
20. Moşe onlara [şöyle] dedi: “Eğer bu sözü yerine getirirseniz,
[yani] eğer Tanrı’nın önünde savaş için seferber olursanız [isteğiniz kabul
edilebilir].
21. Sizden seferber olan herkes, [Tanrı,] düşmanlarını önünden
sürene kadar [orada savaşmak üzere] Tanrı’nın önünde Yarden’i geçecek,
22. Ülke Tanrı’nın önünde ele geçirilecek ve [siz] sonra
döneceksiniz. [O zaman] Tanrı’ya ve Yisrael’e karşı [sorumluluktan] muaf
olacaksınız ve bu bölge Tanrı’nın önünde, sizin için mülk haline gelecek.
23. Ama eğer böyle yapmazsanız, işte, Tanrı’ya karşı günah işlemiş
olacaksınız. [Sonuçları] Sizi bulacak [olan] günahınızı bilin.
24. [Şimdi;] Kendinize, çocuklarınız için şehirler, davarı
korumanız için ağıllar inşa edin
– ve ağzınızdan çıkanı yapın!”
25. Gad-oğulları ve Reuven-oğulları Moşe’ye şöyle söyledi:
“Kulların, efendimin emrettiği şekilde yapacaklardır.
26. Çocuklarımız, kadınlarımız, sürülerimiz ve tüm hayvanlarımız
orada, Gilad şehirlerinde olacaklar.
27. Ve [bu arada] kulların, orduya seferber olanların tümü,
efendimin konuştuğu şekilde, savaş için Tanrı’nın önünde [Yarden’i]
geçecekler.”
28. Moşe, Koen Elazar’a, Yeoşua bin Nun’a ve Bene-Yisrael’in
atasal kabile başlarına onlar hakkında emir verdi.
29. Moşe onlara [şöyle] dedi: “Eğer Gad-oğulları ve Reuven-oğulları
[içinde] seferber olanların tümü savaş için Tanrı’nın önünde Yarden’i sizinle
birlikte geçerlerse, Ülke önünüzde ele geçirildiğinde, onlara Gilad bölgesini
mülk olarak vereceksiniz.
30. Ama eğer seferber olup sizinle geçmezlerse, [o zaman onlar da]
Kenaan Ülkesi’nde sizin içinizde mülk alacaklar.”
31. Gad-oğulları ve Reuven-oğulları şöyle söz aldılar: “Tanrı’nın,
kulların hakkında konuştuğunu aynen yapacağız.
32. Biz seferber olup Tanrı’nın önünde Kenaan Ülkesi’ne geçeceğiz.
Mülk [niteliğindeki] toprak mirasımız ise Yarden’in [bu] yakasında
kontrolümüzde olacak.”
33. Böylece Moşe, Emori kralı Sihon’un krallığını ve Başan kralı
Og’un krallığını Gadoğullarına, Reuven-oğullarına ve Yosef-oğlu Menaşe’nin
kabilesinin yarısına verdi. Bölge, sınırlar içindeki şehirleri ve ülkenin
çevredeki şehirleri ile birlikte [onlara ait olacaktı].
34. Gad-oğulları [şu şehirleri] inşa ettiler: Divon’u, Atarot’u,
Aroer’i,
35. Atrot Şofan’ı, Yazer’i, Yogbea’yı,
36. Bet-Nimra’yı ve Bet-Aran’ı. [Bunlar] Hisarlı şehirler ve davar
ağılları [olarak inşa edildi].
37. Reuven-oğulları ise [şu şehirleri] inşa ettiler: Heşbon’u,
Elale’yi, Kiryatayim’i,
38. Nevo’yu, Baal Meon’u – ki bunların isimleri değiştirilmişti –
ve Sivma’yı. [Buraları,]
İnşa etmiş oldukları şehirlerin [orijinal] isimleriyle
isimlendirdiler.
39. Menaşe’nin oğlu Mahir’in oğulları Gilad’a gidip onu ele
geçirdiler. [Bu aile] Oradaki
Emori’yi [oradan] sürdü.
40. Moşe, Gilad’ı Menaşe’nin oğlu Mahir’e verdi ve [Mahir] oraya
yerleşti.
41. Menaşe-oğlu Yair gidip [buraların çevre] köylerini ele geçirdi
ve onlara Yair-köyleri adını verdi.
42. Novah gidip Kenat’ı ve ona bağlı kasabaları ele geçirdi ve ona
kendi ismiyle, Novah adını verdi.